1- امانپور، س، محمدی دهچشمه، م.، و علیزاده، م. (1395). ارزیابی آسیب پذیری زیرساختهای شهری کوهدشت با رویکرد پدافند غیرعامل، آمایش سرزمین، شماره 1، 133-154.
2- امیدوار، ب، مدیری، م.، و اسکندری، م. (1395). الگوی سطحبندی و اولویتبندی زیرساختهای حیاتی در اثر حملات هدفمند، پدافند غیرعامل و امنیت، سال 5، شماره 17، 50-78.
3- امینیورکی، س، مدیری، م، شمسایی زفرقندی، ف.، و قنبری نسب، ع. (1393). شناسایی دیدگاههای حاکم بر آسیبپذیری شهرها در برابر مخاطرات محیطی و استخراج مؤلفههای تأثیرگذار در آن با استفاده از روش کیو، مدیریت بحران، دوره 3، 18-5.
4- بخشیشادمهری، ف، خوارزمی، ا.، و زرقانی، س. ه. (1395). جایگاه پدافند غیر عامل در امنیت زیرساختهای شهری با تأکید بر زیرساخت آب، کنفرانس ملی پدافند غیرعامل و توسعه پایدار، وزارت کشور، 12 و 13 مهر 1395.
5- بهتاش، ف، صالحی، ا، آقابابایی، م. ت.، و سرمدی، ه. (1390). بررسی میزان تابآوری محیطی با استفاده از مدل شبکه علیت، محیطشناسی، دوره 37، شماره 59، 99-112.
6- حیدرینیا، س. (1393). سنجش الزامات مکانی کاربریهای حیاتی و حساس از منظر پدافند غیرعامل موردمطالعه شهر اهواز، «پایاننامه کارشناسیارشد، استاد راهنما: محمدی دهچشمه، مصطفی، دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری.
7- رضویان، م.ت، علیان، م.، و رستمی، ح. (1397). ارزیابی آسیبپذیری مکانی زیرساختهای استان یزد با رویکرد پدافند غیرعامل، آمایش سرزمین، دوره 10، شماره 1، 63-31.
8- سازمان پدافند غیرعامل کشور، مجموعه مقالات و سخنرانیهای درونسازمانی، 1384- 1391.
9- صارمی، ح.، و حسینیامینی، ح (1390)، حفاظت از تأسیسات و تجهیزات شهری با استفاده بهینه از محیط شهری با رویکرد پدافند غیرعامل (نمونه موردی شهر بروجرد)، مطالعات مدیریت شهری، شماره 6، 52-67.
10- صالحنسب، ا، کلانتری خلیلآباد، ح.، و پیوستهگر، ی. (1397). شناسایی و ارزیابی تهدیدات در زیرساختهای حیاتی شهرها با رویکرد پدافند غیرعامل منطقه 6 شهر تهران، پژوهش و برنامهریزی، سال 9، شماره 32.
11- ضرابی، ا، محمدی، ج.، و حسینیخواه، ح. (1394). مدیریت بحران کاربریها در نواحی شهری پژوهش موردی: نواحی شهر یاسوج، دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم جغرافیا و برنامهریزی، معماری و شهرسازی،20-1.
12- ضرابی، ا، محمدی، ج.، و حسینیخواه، ح. (1395). راهکار مدیریت بحران کاربریها با تأکید بر کاربریهای حساس شهری یاسوج، برنامهریزی فضایی، سال 6، شماره 3، 37-58.
13- عبدالی، ا، کلانتری خلیلآباد، ح.، و پیوستهگر، ی. (1398). تحلیل فضایی- کالبدی نواحی شهری بر اساس شاخصهای رشد هوشمند شهری یاسوج، دانش شهرسازی، دوره 3، شماره 2، 83-97.
14- عطایی، ح. (1394). ارزیابی آسیبپذیری فرودگاههای غیرنظامی کشور در برابر تهدیدات و ارائه راهکارهای کاهش آسیبپذیری، پایاننامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما: جلالی فراهانی، غلامرضا، مجتمع دانشگاهی آمایش و پدافند غیرعامل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران.
15- علوی، س. ع، حسینی، س. م، بهرامی، ف.، و عاشورلو، م. (1395). ارزیابی میزان آسیبپذیری بافتهای شهری با استفاده از ANP و GIS شهر سمیرم، اطلاعات جغرافیایی سپهر، دوره 25، شماره 100، 130-146.
16- علیزاده، م. (1395). ارزیابی آسیبپذیری زیرساختهای شهری کوهدشت با رویکرد پدافند غیرعامل، پایاننامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما: امانپور، سعید، دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری.
17- محمدی دهچشمه، م. (1393). سنجش نفوذپذیری بافت شهری کرج در برابر مخاطرات، برنامهریزی و آمایش فضا، دوره 18، شماره 3، 54-77.
18- محمدی دهچشمه، م.، و حیدرینیا، س. (1396). مدلسازی مکانی همجواری کاربریهای ویژه از دیدگاه پدافند غیرعامل در کلانشهر اهواز، برنامهریزی و آمایش فضا، دوره نوزدهم، شماره 2، تابستان، 211-236.
19- محمدی دهچشمه، م. (1392). ایمنی و پدافند غیرعامل شهری، اهواز: انتشارات دانشگاه شهید چمران اهواز. نوبت چاپ: 1، 348.
20- نورالهی، ح، برزگر، ا، عوضآبادیان، ف، سلیمانی، ع.، و علیخان، آ. (1393). ارائهی الگوی ارزیابی خطرپذیری بر اساس رویکردهای عملکردی و آزمایشی در زیرساختهای حیاتی، مدیریت بحران، شماره 7.
21- Alberto, V. (2016). The image of the creative city, eight years later: Turin, urban branding and the economic crisis taboo, Cities, Volume 46, August 2015, P10
22- Alcaraza, C., & Zeadally, Sh. (2015). Critical infrastructure protection: Requirements and challenges for the 21st century, International journal of critical infrastructure protection, 53–66
23- Alexander, D., (2002), From Civil Defense to Civil Protection”, Journal of Disaster Prevention and Management, Vo. 11, No. 3.
24- Anderson, R., & Fuloria, S. (2010). On the Security Economics of Electricity Metering, Harvard University, WEIS’10, 08-06-2010.
25- Boin, R.A., & McConnell, A. (2007). Preparing for Critical Infrastructure Breakdowns: The Limits of Crisis Management and the Need for Resilience, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 15, Number 1, pp. 50–59.
26- Favier, P., Bertrand, D., Eckert,N., Naaim, M. (2012). Optimal De Sigh Of Defense Structures Using Reliability. Journalese Fiabilitedes Matrix Structures.
27- Gravely, Darven, (2002), Risk, Hazard a disaster, University of Canterbury in newzealand, Volume 11, Number 4. Spon Press, 16:18-27.
28- ISDR, The Structure, Role and Mandate of Civil Protection in Disaster Risk Reduction for South Eastern Europe, 2008
29- Keorey, G.F, Mitchell, T.J .(2002). The Management In Australia: The National Emergency Management System, Emergency Medicine, Valume 13, Number2. Black Well Publishing.
30- Lane, Marcus B. (2003). Reviewing the Regional Forest Agreement Experience: The “Wicked Problem” of Common Property Forests, Presented at Regional Forest greements and the Public Interest: A National Symposium, Australian National University, Canberra, Australia, 16 July 2003.
