1- الوانى، سید مهدى و پیروزبخت، معصومه. (1385)، فرآیند مدیریت جهانگردى، انتشارات پژوهش هاى فرهنگى.
2- امیدى نجف آبادى، مریم (1385)، توانمندى هاى اکوتوریسم و توسعه پایدار مناطق روستایى ایران، ماهنامه دهاتى، سال چهارم، شماره 38.
3- بررسى سیاست ها و برنامه هاى توسعه جهانگردى در جمهورى اسلامى ایران، چاپ اول، انتشارات سازمان ایرانگردى و جهانگردى، 1382، دانشگاه علامه طباطبایى.
4- عبدالهزاده، محمود (1379)، برنامه ریزى ملى و منطقه اى جهانگردى، انتشارات دفتر پژوهشهاى فرهنگى.
5- فردریکونتو (1384)، رویکردى نو به توسعه گردشگرى پایدار، ترجمه مهدى دهقان، ماهنامه دهاتى، شماره 28.
6- قرهنژاد، حسن (1374)، مقدمه اى بر اقتصاد و سیاستگذارى توریسم، انتشارات مانى.
7- طالبى زاده، سارا (1385)، ژئوتوریسم، گزینه تازه اى در گردشگرى، روزنامه ایران، سال سیزدهم، شماره 3579.
8- محمودى، بیتا... (1385)، توریسم کشاورزى، ماهنامه دهاتى، شماره 40.
9- میکائیلى، علیرضا (1379)، برنامه ریزى توریستى براساس اصول اکولوژیکى، پژوهشهاى جغرافیایى، شماره 39.
10- http://www.wto.org
11- http://www.ecotourism.org
12- Gossling,s(2004) global environmental consequences of tourism. Global environmental - change. journal. vol12.
13- Marine tourism (Development, impacts and management). Mark orams.1999. London and New York.