1- بحرینی، سیدحسینی، 1368، تهران ، چگونگی شهری و چه باید باشد، محله محیط شناسی، انتشارات دانشگاه تهران، شماره 15، صص 97 – 83.
2- تولایی، نوین، 1378، عواملی مؤثر بر توسعه و ویرانی شهرها از نظر ابن خلدون، مجله صفه، دانشکده معماری وشهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، شماره 28، صص 15-4.
3- شکویی، حسین، 1373، دیدگاههای نو در جغرافیای شهری، انتشارات سمت، تهران.
4- شوای، فرانسوا، 1375، شهرسازی، تخیلات و واقعیات، ترجمه سید محسن حبیبی، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
5- صرافی، مظفر، 1379، شهری شدن جهان و جهانی شدن شهرها، طرح مسئلهای برای جنوب، مجله اطلاعات سیاسی – اقتصادی، مؤسسه اطلاعات، شمارههای 155 – 156 ، صص 167 – 164.
6- زنجانی، حبیبالله، 1370، اندازه مطلوب جمعیت در شهر سالم، مجله آبادی، مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران، شماره 3 صص 87 – 84.
7- قائم، گیسو، 1374، شهر سال در کشورهای درحال توسعه، مجله صفه، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، شمارههای 18 – 17 ، تهران.
8- قربانی، رسول، 1374، ارزیابی طرح جامع ارومیه، مرکز مطالعات برنامه ریزی شهری، وزارت کشور، تهران.
9- Burnell, James, D and Glaster, George, (1992) Quaslity – of – life Measurments and Urban Sizze: An Empirical Note, Urban Studies University of Glasgow.
10- Cappello, R. Camagni, R. (2000), Beyond Optimal City Size. An Evaluation of Alternative urban Growth Patterns. Urban Studies, University of Glasgow, vol73, No9, pp 1479-1496.
