آشنایى با سیستم تعیین موقعیت جهانى

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

عضو هیأت علمى دانشگاه علوم انتظامى

چکیده

از زمانى که انسان براى اولین بار خانه خویش را به منظور جستجوى غذا ترک کرد نیاز به روشى براى بازگشت به خانه داشت. علامت گذارى سنگ هاى مسیر رفت و برگشت، استفاده از خط ساحل و اجرام سماوى مثل خورشید، ماه و ستارگان اولین راه ‏حلهایى بودند که کم دقت و وقت‏ گیر نیز بودند. بعدها، با توسعه فناورى وتکنولوژى سیستم هاى رادیویى و سپس ماهواره‏ هاى تعیین موقعیت، امر مسیریابى، سریع تر و دقیق‏ تر گردید. سیستم تعیین موقعیت جهانى، براى اولین بار در سال 1983 توسط ارتش آمریکا، با صرف 12 میلیارد دلار و با پرتاب اولین ماهواره به فضا ایجاد گردید. این سیستم داراى انواع مختلف پایه، دستى و خودرویى مى‏ باشد که به ترتیب داراى دقت بالاتر و هزینه بیشترى نیز هستند. این سیستم از سه قسمت فضایى، کنترل زمینى و کاربرى تشکیل شده است. گیرنده‏ ها زمان ارسال سیگنال از ماهواره را با زمان دریافت آن مقایسه و از اختلاف این دو زمان فاصله گیرنده از ماهواره را تعیین مى‏ کنند. دریافت اطلاعات چهار ماهواره براى یافتن مختصات سه بعدى مورد نیاز است. قابلیت دسترسى در کلیه ساعات شبانه ‏روز، هر نوع شرایط جوّى و سهولت استفاده از آن از مزایاى سیستم مى‏ باشد. از انواع این سیستم مى ‏توان به ترانزیت، گلوناس، استارفیکس و دوریس اشاره نمود. منابع خطاى سیستم نیز عبارتند از: خطاى محاسبه کاربر و کم شدن دقت ژئومتریک.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Introduction to Global Positioning System

نویسندگان [English]

  • Seyyed Ali Ebadinejad
  • Hamid Panahi
Member of Faculty, Police University
چکیده [English]

Once man left his house for the first time in search of food, he needed a way to return home. The marking of rocks in the round trip, the use of coastline and celestial bodies such as the sun, the moon, and the stars were the first solutions that were less accurate and time-consuming. Later, with the development of technology of radio systems, and then the positioning satellites, routing became faster and more precise. The Global Positioning System was first created by the US Army in 1983, with an expense of $ 12 billion, and with launching the first satellite into space. This system has a variety of basic, manual and car models that have higher accuracy and cost, respectively. The system consists of three spatial, ground and user controls. The receivers will compare the time of sending the signal from the satellite with its receiving time and determine from the time difference the receiver's distance from the satellite. It is necessary to receive information from four satellites in order to find 3D coordinates. Availability in all hours of the day, any kind of weather conditions and ease of use are among the benefits of the system. Variants of this system include TRANSIT, GLONASS, SRARFIX and DORIS. System error sources include: user’s calculation errors and decrease in geometric accuracy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Routing
  • Global Positioning System
  • Coordination
  • satellite
1- زارعى فر، على، 1385، گیرنده ‏هاى GPS و کاربرد آنها، مرکز عمران ایران.
2- سررشته ‏دارى، امیر و محمدجعفر سلطانى، 1384، نشریه علمى ترویجى حفاظت آب و خاک، سال اول، شماره 1.
3- سلطانى سامانى، ایرج، 1376، جى پى اس و پیدایش آن، نیروى زمینى ارتش جمهورى اسلامى ایران، مرکز آموزش توپخانه و موشکها، دانشکده توپخانه صحرایى، گروه آموزش نقشه ‏بردارى و ضد آتش.
4- سیدنژاد، سید مازیار، 1385، سیستم موقعیت یاب جهانى و کاربرد آن در مریخ، بانک مقالات کانون دانش.
5- صالح ‏آبادى، عباسعلى، 1376، 1380، GPS و کاربرد آن، سازمان جغرافیایى نیروهاى مسلح.
6- فیروزبخت، على، 1382، بررسى کاربرد GPS در تهیه نقشه ‏هاى مورد نیاز عرصه ‏هاى پخش سیلاب، سومین همایش آبخواندارى (کارگاه آموزشى).
7- محسنى ارمکى، سید حسین و حسن فلاح، 1383، فضایى، وضعیت جارى وچشم انداز آینده، فصلنامه پژوهش یار، شماره 30.
8- مهدى ‏آبادى، مهران، 1383، بررسى اختلال هاى تأثیرگذار بر GPS و روش هاى مرسوم مقابله با آن، ویژه نامه پژوهش یار، شماره 32.
9- نخلستانى، على، 1376، ژئودزى ماهواره ‏اى، نشر تندیس.