سنگ های آسمانی در منظومه شمسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

منظومه شمسی در معرض برخورد با سنگ هایی قرار دارد که از زمان تشکیل یافتن سیاره ­ها به جا مانده­ اند. سیاره نماها (asteroids) و شهابها (meteorites) از این گروه سنگ ها می­ باشند.
اولین سیاره نمایا سیارک توسط ستاره شناس ایتالیایی «Giusepppe piazzi» در اول ژانویه 1801 کشف و «Ceres» که الهه نباتات در روم باستان بود نامیده شد. این سیاره نما، در فاصله­ ای متوسط از خورشید، به میزان کمتر از 8/2 واحد نجومی (8/2 برابر فاصله زمین تا خورشید) قرار دارد و 6/4 سال طول می­ کشد تا گردش خود به دور خورشید را تکمیل کند. بزرگ ترین سیاره نما قطری در حدود 1000 کیلومتر دارد. تصور می­ شود که جرم آن در حدود 30% جرم کل تمام سیاره نماها باشد. تنها سه سیاره نمای ,Ceres ,Vesta Pallas، هریک قطری برابر 500 کیلومتر دارند و تخمین زده می­ شود که حداقل 000/100 سیاره نما وجود داشته باشند که قطر آن ها حدود یک کیلومتر باشد اما بیش از 200 سیاره نما وجود دارند که قطرشان به 1000 کیلومتر می رسد.
زمانی تصور می­ شد که سیاره نماها قطعات حاصل از تلاش یک سیاره پیشین می­ باشند. اما اگر همه سیاره نماها قطعات حاصل از تلاش یک سیاره پیشین می­ باشند. اما اگر همه سیاره نماها را با هم به صورت واحد درآوریم، این واحد حدود 5 درصد جرم ماه را تشکیل می ­دهد. و این مقدار ماده تنها قادر به تشکیل پیکره ­ای به عرض 1500 کیلومتر است. اکنون اغلب ستاره شناسان معتقدند که سیاره نماها اجرامی می­ باشند که از 4500 میلیون سال پیش یعنی از زمان تشکیل سیاره­ ها،  به جای مانده­ اند. این قطعات هرگز نتوانستند بهم بپیوندند تا یک سیاره واحد را به وجود آورند.

عنوان مقاله [English]

Rocking around the solar System

نویسنده [English]

  • Lain Nicolson
چکیده [English]

The Solar System is exposed to collision with rocks that have remained since the formation of the planets. Asteroids and meteorites are examples of this group of rocks.
The first known asteroid was discovered by the Italian astronomer Giusepppe Piazzi on January 1, 1801, and was called “Ceres” after the goddess of plants in ancient Rome. This asteroid is located at an average distance from the Sun of less than 2.8 AU (Astronomical Unit) (2.8 times the distance of the Earth to the Sun) and it takes it 4.6 years to traverse its orbit around the sun. The largest asteroid has a diameter of about 1000 km. Its mass is supposed to be about 30% of the total mass of all asteroids. Three asteroids of Ceres, Vesta and Pallas have a diameter of 500 km, and it is estimated that there are at least 100,000 asteroids with a diameter of about one kilometer, but there are more than 200 asteroids whose diameter is about 1000 km.
It was once thought that asteroids are the pieces produced by the “efforts” of a former planet. But if we bring all asteroids together in a single unit, this unit will equal about 5% of the mass of the Moon, and this amount of matter can only form a body with a width of 1500 kilometers. Most astronomers now believe that asteroids are objects that whose formation goes back to the time of formation of planets, namely 4,500 million years ago. These pieces could never come together to create a single planet.

1- منطقه حفاظت شده اشترانکوه؛ حمیدرضا بیات و هنریک مجنونیان، سازمان حفاظت محیط زیست.
2- توانهای محیطی ایران؛ دکتر محمدتقی رهنمایی، وزارت مسکن و شهرسازی.
3- بررسی وضع کوجود، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی؛ شورایعالی برنامه ریزی استان لرستان، سازمان برنامه و بودجه.
4- نشریه آبهای سطحی ایران؛ شورایعالی برنامه­ریزی استان لرستان، وزارت نیرو.
5- اطلس آبهای سطحی ایران؛ شورایعالی برنامه ریزی استان لرستان، وزارت نیرو.
6- مقاله تحلیلی بر وضعیت اقلیمی لرستان؛ جهاد سازندگی لرستان، سیدمجید مبارکیان.