ترکیب اطلاعات GPS و ترازیابی دقیق به منظور مطالعه در نشست زمین

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

مقاله حاضر گزارش کاری است که توسط مولفان مقاله جهت نمایش نشست پوسته زمین در یکی از حوزه­ های نفتی ونزوئلا از طریق ترکیب مشاهدات GPS با ترازیابی دقیق، صورت گرفته است. وسعت این منطقه 50 * 50 کیلومترمربع می باشد. مدل ریاضی به کار برده شده، حاصل از روش دانشگاه نیویرانسوئیک در تحلیل تغییر شکل از طریق مشاهدات ترکیبی GPS و ترازیابی دقیق است. این گروه قبل از انجام پروژه حاضر، روش خود را در چند شبکه آزمایشی در کانادا (با اضلاع 7/0 تا 30 کیلومتر) با استفاده از گیرنده ­های TI4100، WM101 و Trimble 4000 SX  و در بخش از شبکه ونزوئلا با بکارگیری گیرنده ­های WM101 مورد بررسی و آزمایش قرار داده بودند. برای برآورد دقت از روش MINQE و مقایسه نشست تعیین شده با GPS و از طریق ترازیابی دقیق، استفاده شده است. نتایج نشان می­ دهند که با گیرنده ­های C/A کد و ترکیب هندسی ماهواره ­ها در زمستان 1989 میتوان مولفه ارتفاعی (h) را در بازهای کوتاه و متوسط (طول های تا حداکثر 30 کیلومر) ، در شرایط آب و هوایی مناسب به دقت 15 میلیمتر، و در هوای گرم  مرطوب به دقت 30 میلی متر به دست آورد.

عنوان مقاله [English]

Combination of GPS Information and High-Precision Levelling for the Study of Ground Subsidence

نویسنده [English]

  • Alireza Azmudeh Ardalaan (Translation)
چکیده [English]

This paper presents a report by the authors of the paper to show the Earth's Crust subsidence in a Venezuelan oil field by combining GPS observations with accurate levelling. The area is 50 by 50 km2. The mathematical model used is derived from the University of New Brunswick’s method of analyzing form change through GPS hybrid observation and precise levelling. Before launching this project, the group had tested their method in a number of Canadian experimental networks (with a range of 0.7 to 30 km) using TI4100, WM101 and Trimble 4000 SX receivers, and by the WM101 receiver in a section of Venezuelan network. To estimate accuracy, the MINQE method, comparison of the determined subsidence with GPS and accurate levelling have been used. The results show that with the C / A receiver code and the geometric arrangement of satellites in the winter of 1989, the altitude component (h) in the short and medium ranges (up to a maximum of 30 km) can be determined with precision of the order of 15 mm in favorable weather conditions, and with precision of 30 mm in hot and humid conditions.