1- آسایش، حسین (1376)، اصول و روشهاى برنامه ریزى ناحیهاى، تهران: انتشارات پیام نور.
2- تافلر، الوین (1377)، موج سوم، ترجمه شهین دخت خوارزمى، تهران: نشر علم.
3- حسین زاده دلیر، کریم (1382)، برنامه ریزى ناحیهاى، تهران، انتشارات سمت.
4- رضوانى، محمد رضا، (1383)، سنجش و تحلیل سطوح توسعه یافتگى نواحى روستایى در شهرستان سنندج، مجله جغرافیا و توسعه ناحیهاى، شماره 3 پاییز و زمستان 83.
5- سازمان مدیریت و برنامه ریزى فارس، آمارنامه استان فارس، 1382.
6- سازمان برنامه و بودجه، اولین گزارش ملى توسعه انسانى جمهورى اسلامى ایران، 1378.
7- شکور، على (1379) جغرافیاى داراب، شیراز: انتشارات زر.
8- شکور، على (1380)، مقدمهاى برجغرافیاى اقتصادى داراب، شیراز: انتشارات راهگشا.
9- شهبازى ،اسماعیل (1381)، توسعه و ترویج روستایى، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
10- عالى پور، فرحناز، (1371)، توسعه روستایى محورها و لوازم، ماهنامه جهاد، سال دوزادهم، شماره 151.
11- طبرسا، غلامعلى، (1380) تبیین شاخصهاى فرهنگى، ج اول: کتاب و کتابخوانى، تهران: کتاب پرواز.
12- مرکز آمار ایران، نتایج تفصیلى سرشمارى کشاورزى کشور، 1372.
13- مرکز آمار ایران، نتایج تفصیلى سرشمارى نفوس و مسکن کشور، 1375.
14- مطیعى لنگرودى، حسن، (1382) برنامه ریزى روستایى با تأکید بر ایران، مشهد: انتشارات جهاد دانشگاهى.
15- مهندسان مشاور DHV هلند، (1371)، رهنمودهایى براى برنامه ریزى مراکز روستایى، انتشارات روستا و توسعه، شماره 10، مرکز تحقیقات و بررسى مسایل روستایى جهاد کشاورزى، نشر ارغنون.
16-Berheny, M and A. Hooper, (1985) Rationality in Planning, London,.
17- Hodder, R. (2000) Development Geography, Routledge London.
18- Peet, R, (1999)Theories of Development, the Guilford Press, London.
19- Shaban, A. Bhole, L.M (2000), ``Regional Disparities in Rural Development in India ``Journal of Development, vol 19, PP 103- 117, Hyderabad NIRD.