نقش مدیریت یکپارچه شهری در توسعه فرهنگ شهرنشینی شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

چکیده

مدیریت یکپارچه شهری نظریه نوینی است که در یکی دو دهه اخیر در ایران به صورت رسمی برای کاهش هزینه شهرها به خصوص کلانشهر تهران مطرح شده است. ناهماهنگیهای موجود بین سازمانهای مدیریتی باعث سردرگمی اداره شهر و اتلاف سرمایههای مادی و معنوی شده به گونهای که تصمیمگیری سازمانها و دستگاههای خدمات شهری در برخی موارد در تضاد با یکدیگرند. امروزه عدم مدیریت یکپارچه شهرها هزینههای چندین برابر را بر پیکر اقتصاد شهری تحمیل کرده و در نهایت فرهنگ شهرنشینی را با چالشهایی مواجه ساخته است.
 هدف از این پژوهش دستیابی به راهکاری جهت یکپارچگی مدیریت شهری و توسعه فرهنگ شهرنشینی و بهرهگیری از توانها و فرصتهای موجود در همه بخشهاست. روش این پژوهش توصیفی و تحلیلی است که در ابتدا به منظور مباحث نظری، روش تاریخی متکی بر دادههای موجود مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که متناسب با رشد شهرنشینی در شهر تهران و گسترش سازمانها و ادارات مختلف، تضاد تصمیمگیریها و برنامهها و نابسامانیها در فضاهای شهری تشدید گردیده است. مدیریت شهری با توسعه فرهنگ شهرنشینی رابطه متقابلی دارد. با توجه به نحوه مدیریت شهر، فرهنگ شهرنشینی  شکل میگیرد.
 بررسیهای انجام گرفته نشانگر آن است که رابطه متقابلی بین مدیران شهری در چگونگی ساخت فضاها وجود ندارد. فضاهای منظم و زیبا موجب رشد و توسعه فرهنگی میگردد. یافتهها نشان میدهد که در شهر تهران بیشترین ناهماهنگیها مربوط به سازمانهای آب، برق و مخابرات در امور حفاری که موجب آزردگی روحی و ناهنجاریهای اجتماعی میگردد. این ناهماهنگیها در مناطق جنوبی شهر بیشتر محسوس است و در شمال  شهر ناهماهنگیها کمتر میباشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Integrated urban management role in the development of urban culture

نویسندگان [English]

  • Ali Shamai 1
  • Mohammad Mahdi Abrari 2
1 Kharazmi University
2 Kharazmi University
چکیده [English]

Integrated urban management is a modern theory proposed officially in Iran during the last one or two decades with the aim of reducing urban expenses especially in Tehran municipality. Inconsistencies among managing organizations result in confusion of urban organizations and wasting material and spiritual capital, in a way that sometimes decisions made by urban service organizations contrast with one another. Nowadays, lack of integrated urban management has imposed multiple costs to the urban economy and ultimately challenged urbanization culture.
The present article seeks to find a solution for integrated urban management and development of urbanization culture and exploiting capabilities and opportunities in all sections. Descriptive-analytic methods are used. In theoretical discussion, historical method are applied based on available data. Results indicate that in accordance with urbanization growths in Tehran and development of different organizations, disagreement between decisions and plans and disturbances in urban environment have intensified. Urban management is mutually related with the development of urbanization culture. Urbanization culture is shaped in accordance with urban management.
Investigations indicate that there is no mutual relationship between urban managers in building urban spaces. Organized and beautiful space results in cultural growth and development. According to the research findings, most of inconsistencies in Tehran are related to excavations performed by organizations working in water, power and telecommunication sectors which causes mental distress and social anomalies. These inconsistencies are more sensible in southern parts of the city and fewer inconsistencies are observable in northern parts.

کلیدواژه‌ها [English]

  • integrated urban management
  • urbanization culture
  • participatory management

1-اردکانی، محمدحسین، گروه مقالات یزدفردا، (پایگاه اینترنتی یزدفردا)،1389.

2- بانک اطلاعات نشریات کشور، 1386.

3- پیران، پرویز، فرهنگ شهری، 1380.

4- حسینی، زهرا؛ عاطفه صنیعی، بررسی امکان سنجی استقرار مدیریت یکپارچه شهری در ایران، 1388 (مورد مطالعه شهر مشهد).

5- رجب صلاحی، حسین، ساختار حکومت محلّی مدیریت شهری و شهرداری، تهران پایگاه اطلاع رسانی شهرسازی و معماری، 1382.

6- رحیمی، طیبه السادات، تحول در مدیریت شهری تهران، معاونت هماهنگی و برنامهریزی شهرداری،1374.

7- رهنما، محمد رحیم، تبیین نقش و جایگاه برنامه جامع میان مدت در توسعه کلان شهرها، مورد مطالعه شهر مشهد، دانشگاه فردوسی، 1382.

8- سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران، 1389.

9- سایت مرجع مدیریت شهری، سال 1390.

10- سعیدنیا، احمد، مدیریت شهری کتاب سبز شهرداری، 1382.

11- سعیدی رضوانی، نوید، کاظمیان، غلامرضا، امکان سنجی واگذاری وظایف جدید به شهرداریها، سازمان شهرداریهای کشور، 1382.

12- صوفی، محمدعلی، توسعه پایدار شهری، پایگاه اطلاع رسانی شهرسازی و معماری، 1384.

13- صرافی، مظفر و عبداللهی، تحلیل مفهوم شهروندی و ارزیابی جایگاه آن در قوانین، مقررات و مدیریت شهری کشور، فصلنامه پژوهشهای جغرافیایی، شماره 63، 1387 دانشگاه تهران.

14- قربانی، فرجالله، مجموعه کامل قوانین و مقررات شهرداری و خدمات عمومی، انتشارات فردوسی، تهران، 1372.

15- قربانی، فرجالله، مجموعه مقالات مدیریت شهری، 1388.

16- کنفرانس برنامهریزی و مدیریت شهری، اسفند 1385، نگرش مدیران شهری در خصوص نحوه هماهنگی بین دستگاههای اجرایی.

17- کیانی، گشتاسب، بررسی و ضعیت و عملکرد مدیریت شهری، مطالعه موردی سکونتگاههای شهری استان چهارمحال بختیاری، استاد راهنما مسعود تقوایی، پایاننامه کارشناسی ارشد،گروه جغرافیای دانشگاه اصفهان، 1387.

18-ماهنامه شهردارها، سال دوم، شماره 31، 7831                                                                                                                              

19-  ممقانی، ذبیالله، سایت مرجع مدیریت شهری، 1387.

20- ناظمی، شمسالدین، شهرداری تهران، معاون هنری سازمان فرهنگی هنری، 1387.

21- نیامی، علی، مدیریت شهرداری، شهرداری در ایران، 1349.

22- همایش ملّی مناسبسازی محیط شهری، 1386.

23-MostafaMomeni,HaniehShamskooshkia,MarjanJavadian:(2011)Application of neighborhoods council associationsin sustainable urban management based on citizen participation

24-urbanization.blogfa.com

25-www.vista.ir

26-www.noandishaan.com