جغرافیاى اجتماعى و آسیب‏ پذیرى از حوادث در توکیو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

توزیع فضایى گروه ‏هاى آسیب‏ پذیرى در توکیو دقیقاً مشخص نیست. با این وجود همبستگى و ارتباط معنى‏دارى بین توزیع خانه‏ هاى چوبى مستعد آسیب ‏پذیرى در مقابل زلزله و اجتماعات قدیمى وجود دارد. یک مطالعه راهبردى در خصوص  بد خانمان ها در توکیو نشان داد که بیشترین تعداد مردم بدون مسکن در نقاط محدودى از شهر همچون پارک ها، ایستگاه‏ هاى راه‏آهن و حاشیه خاکریز رودخانه متمرکز شده‏ اند. لازم به ذکر است که با توجه به استانداردهاى بین‏ المللى تعداد اندکى بى‏خانمان در کشور ژاپن وجود دارد. ظهور و رشد جمعیت بى‏خانمان در توکیو واکنشى به عدم خوش‏ اقبالى و رکود اقتصادى در صنایع کوچک مى ‏باشد که به خاطر عدم نیاز به مهارت کافى و سادگى کار سابقاً تعداد زیادى از مهاجران روستایى را در شهر به خود جذب کرده بود. اگرچه برنامه ‏ریزى منظم براى افزایش مشارکت مردم بى‏خانمان در فعالیت هایى براى کاهش و به حداقل رساندن خطرات و خسارات بلایا کارى ارزنده و از لحاظ تکنیکى قابل وصول مى‏ باشد اما با مقاومت بسیارى از شهروندان ژاپنى مواجه شده است. این تحقیق در خصوص آسیب‏ پذیرى اجتماعى در شهر توکیو مى ‏باشد که ابتدا توسط یونو (1998) و ویسنر (1998) مورد بررسى قرار گرفته است. هدف این تحقیق دو موضوع مى ‏باشد.
نخست: آنکه قصد دارد نشان دهد که آسیب‏ پذیرى از حوادث، الگوهاى فضایى خاصى را در توکیو به نمایش درآورده است. روایى (1994) چنین استنتاج مى‏ کند که عوامل اجتماعى از حوادث تأثیر مى ‏پذیرند و در اثر حوادث شکل مى‏ گیرند. بنابراین در توکیو ما شاهد آن هستیم که ساختار اجتماعى و فضایى در شهر متأثر از الگوى آسیب ‏پذیرى از حوادث مى‏ باشد.
دوماً: این تحقیق مقدمه‏ اى براى توصیف و توزیع فضایى بى‏خانمان‏ ها در توکیو مى ‏باشد که به عنوان گام اولیه جهت تحلیل عمومى همبستگى اجتماعى به سبب آسیب‏پ ذیرى شهرى انجام گرفته است. جهت تقویت این موضوع، ابتدا یک دید اجمالى تاریخى در خصوص سیر تکاملى اجتماعى توکیو انجام گردیده است.

عنوان مقاله [English]

Social geography and vulnerability to events in Tokyo

نویسنده [English]

  • Mohammad Sargeran Ghavi
چکیده [English]

The spatial distribution of vulnerability groups in Tokyo is not exactly clear. However, there is a significant correlation between the distribution of wood houses vulnerable to earthquakes and that of old communities. A strategic study on homelessness in Tokyo showed that the highest number of people without housing were concentrated in limited areas of the city such as parks, railroad stations and the borders of levees. It should be noted that, according to international standards, there is only a small number of homeless people in Japan. The emergence and growth of the homeless population in Tokyo is a response to the lack of luck and the economic recession in small industries, which had once attracted a large number of rural migrants in the city due to ease and unskilled nature of work in those businesses. Although systematic planning to increase the participation of homeless people in activities designed to reduce and minimize disaster risks and damages is a valuable and technically feasible measure, it has faced many Japanese citizens' resistance. This research is about social vulnerability in Tokyo, which was first examined by Yuno (1998) and Wiesner (1998). The purpose of this research is to study two issues.
First, it wants to show that the vulnerability to incidents has demonstrated certain spatial patterns in Tokyo. It has been deducted (1994) that social factors are affected and shaped by accidents. So in Tokyo, we see that the social and spatial structure of the city is influenced by the vulnerability pattern of incidents.
Second, this study is an introduction to the description of homelessness distribution in Tokyo, which has been taken as a primary step for a public analysis of social solidarity due to urban vulnerability. In order to reinforce this, at first a brief overview of the social evolution of Tokyo has been presented.